Wat 'Prince of Persia' me leerde over strijden

Het is 1992, ik zit achter onze 386 PC bij mijn ouders thuis. Mijn broertje Freek en ik spelen ´Prince of Persia´; een spel meegebracht op floppydisks door mijn vader. Het spel komt uit 1989 en heeft een voor die tijd mooie en spannende uitstraling. We gaan snel door de levels heen gespannen op het puntje van de bureaustoel tot we tegenslag tegenkomen. We komen bi j een level waarin je de strijd met jezelf als spiegelbeeld aangaat. Keer op keer gaan mijn broertje en ik ten onder. Gefrustreerd geef ik het op, om het de volgende dag met nieuwe frisse energie opnieuw te proberen. Die dag ben ik net zo succesvol, wederom verlies ik met het zwaard in handen. Wat gaat er toch mis?

Judo of karate, wat kies jij?

Karate was meer mijn stijl, de aanval is de beste verdediging. Mijn proactieve en kordate aanpak werd ook in vele gevallen verbaal agressief en de boosheid stond vaak voor het verdriet wat ik ervoer. Pas een paar jaar geleden realiseerde ik me dat deze strijdlust de pijn verhult op momenten waarin ik me niet gezien voel. Het gekke is dat het hierin vooral gaat om in hoeverre jij jezelf ziet. Als je durft te zien wat je raakt en hier aandacht voor hebt, vriendelijk naar jezelf bent, kun je dit ook beter in contact brengen met een ander. Een wijze les hierin was die van een van mijn mentoren Saskia. Ze zei tegen me ‘Bob je kunt beter met iemand judoën dan karate gebruiken.

Mijn zwaard weer in de schede

Met deze wijze levensles heeft Saskia iets in me aangewakkerd wat ik je graag mee wil geven. Wanneer je een ander benaderd, of het nou je geliefde, een vriend, je collega of leidinggevende is. Of je in de clinch ligt met een vertegenwoordiger van je studie of betrokken bent bij een conflict met een van je buren, probeer judo toe te passen. Bedenk hoe je kunt laten weten waar jouw grenzen liggen en hoe jij je behoefte vanuit je eigen wereldmodel of eigen gevoel duidelijk maakt zonder dat je de ander hiervoor verantwoordelijk maakt. Wanneer je dit vanuit volwassenheid blijft doen ervaart de ander dit niet als aanvallend. Zo heb ik bijvoorbeeld geleerd om mijn grenzen aan te geven in hoe ik tegemoet word gekomen in met gelijke kansen studeren vanwege mijn visuele hindernis terwijl ik wel voldoe aan de verwachtingen van de opleiding. Wanneer je vanuit deze kracht laat weten wat iets met je doet en wat jouw behoefte is, zal je veel meer bereiken. Wat dit te maken heeft met dat prachtige spel ‘Prince of Persia?’ Mijn recente ervaringen in omgaan met mijn eigen felheid en de neiging om vanuit deze boosheid weer met karate te beginnen deden me denken aan het moment van de strijd met getrokken zwaard tegenover mijn eigen spiegelbeeld in het computerspel. Toen ik een paar dagen later in pure frustratie opgaf en mijn zwaard weer in de schede stak, deed mijn spiegelbeeld dit ook, had hij de strijd opgegeven en kon ik door naar het volgende level.

Door: Bob Offereins
Coach, trainer en therapeut

Gerelateerde berichten

Pijn=Fijn

Het is een mooie zomerdag en je bent zeven jaar oud. Hijgend ren je -zonder te kijken - de straat over, keihard achter een bal aan die door een van je vriendjes richting doel geschopt is. Je mist net een losliggend stuk steen en gaat onderuit. Onmiddellijk bereikt een...

Het wacht virus

Het is 2014 en ik ben werkeloos. De maanden ervoor heb ik me kapot gewerkt om de baan als jobcoach die ik had te behouden. Mijn senior collega die me moest beoordelen gaf groen licht, de leidinggevende kiest toch voor rood. Drie maanden heb ik nodig om van deze klap...

Alles is (zelf)liefde

In mijn eigen zoektocht en die van de mensen die ik begeleid komt het steeds als een rode draad terug: zelfliefde. Een groot cliché; ‘alleen als je van jezelf kunt houden kun je dit ook van een ander.’ Toch is het niet voor niets een cliché en voelt meer zelfliefde...

Ik ben alcoholist

Al mijn hele leven hebben drank en ik een haat-liefde verhouding. Dit begon al in de puberteit waar ik onder het dak van ons gezellige, warme jaren dertig huis, genoot van mijn eerste drankjes, terwijl de klanken van Bruce Springsteen's 'I'm on fire' uit de speakers...