‘Een probleem is pas een probleem als het een gevoel is’

“Hoe voel je je op zo’n moment precies?” Vraag ik aan de client tegenover me. “Ja dan zie ik zo voor me dat ik X voel denk ik” Antwoordt de client. We hebben nog een wat langere weg te gaan observeer ik. Ergens tegen het einde van de sessie confronteer ik de client liefdevol met de moeite met emotioneel en lichamelijk voelen. “ Een probleem is pas een probleem als het een gevoel is” zeg ik. De client knikt instemmend. “Want als je geen gevoel had bij deze situatie dan had je het al opgelost door na te denken en te doen, toch?”

Aantonen van emoties in het brein met F-MRI

Pas sinds de jaren ’90 kunnen neuropsychologen en klinisch psychologen écht in de hersenen kijken met F-MRI technologie en real-time zien wat er gebeurt bij het waarnemen, herbeleven of ervaren van heftige gebeurtenissen. Zo beschrijft Bessel van der Kolk in ‘your body keeps the score’ een boek over trauma en PTSS (Post Traumatic Stress Syndrome) hoe deze gebeurtenissen beleefd en doorleefd worden en dat dit niet alleen te zien is in de visuele cortex (herbeleven van beelden) als binnen ons knaagdierenbrein waar een ‘fight, flight & fright’ reactie plaatsvindt. Dit voel je emotioneel en die emotie voel je ergens op een plek in je lichaam. Zo weet je ongetwijfeld nog een moment voor de geest te halen wanneer je je toen je jonger was hebt geschaamd, verdrietig was of heel kwaad bent geweest en hoe dit toen in je lichaam heeft gevoeld.

Herkennen & aanvaarden van hoé en wat je voelt

Emoties blijken niet alleen prettig, zo blijken ze ook de grondslag te zijn in het aanpakken en doorleven van problemen en lastige situaties. Wanneer je in therapie gaat dan doe je dit niet voor je lol. Je komt bij een therapeut, psycholoog of coach omdat je er zelf niet meer uit komt. Soms is de situatie zelfs zo lastig dat je eigenlijk niet eens weet waar je last van hebt of niet weet waarom je je zo gedraagt of zulke gedachten hebt. Het is in al die gevallen belangrijk als eerste stap om te herkennen en aanvaarden dat je emoties voelt en die ergens in je lichaam kunt waarnemen. Wanneer je dit kunt kan je het aanpakken en oplossen met verschillende krachtige technieken gericht op bewuste en onbewuste patronen.

Zelf oefenen met voelen

In onze West-Europese cultuur zijn we over het algemeen niet opgevoed om te leren voelen. We werken veel cognitief en gericht op het denken als belangrijkste raadgever. Je kunt eens nagaan wat jij hebt geleerd over voelen en welk voorbeelden de belangrijke rolmodellen jou in je leven hebben gegeven over voelen. Wanneer je voelen leert herkennen kan je die twee combineren en zo effectiever handelen. Het is zinvol om dit bij jezelf verder te gaan verkennen. Je kunt dit bijvoorbeeld doen door eens gedurende dag bewust jezelf af te vragen: hoe voel ik me en wat voel ik in mijn lichaam? Daarnaast zijn lichaamsgerichte methoden erg geschikt zoals sporten, bewegen specifiek lichaamswerk als Yoga. Wanneer voelen lastig voor je is kun je hier een heel eind mee komen en als je daar meer ondersteuning bij nodig hebt kan een therapeut die hiermee bekend is je begeleiden.

Door: Bob Offereins
Coach, trainer en therapeut

Gerelateerde berichten

Wat ‘Prince of Persia’​ me leerde over strijden

Het is 1992, ik zit achter onze 386 PC bij mijn ouders thuis. Mijn broertje Freek en ik spelen ´Prince of Persia´; een spel meegebracht op floppydisks door mijn vader. Het spel komt uit 1989 en heeft een voor die tijd mooie en spannende uitstraling. We gaan snel door...

Pijn=Fijn

Het is een mooie zomerdag en je bent zeven jaar oud. Hijgend ren je -zonder te kijken - de straat over, keihard achter een bal aan die door een van je vriendjes richting doel geschopt is. Je mist net een losliggend stuk steen en gaat onderuit. Onmiddellijk bereikt een...

Moet ik dit nu echt doen?

Altijd heb ik geloofd dat ik net zoveel – of misschien wel meer- leer van mijn cliënten. Laatst bemerkte ik hier weer een heel duidelijk voorbeeld van. Iemand vertelde mij over het ‘geheugensteuntje’ wat ze gebruikte uit voorgaande therapie ‘moet ik dit nu écht doen?’...

Ik ben alcoholist

Al mijn hele leven hebben drank en ik een haat-liefde verhouding. Dit begon al in de puberteit waar ik onder het dak van ons gezellige, warme jaren dertig huis, genoot van mijn eerste drankjes, terwijl de klanken van Bruce Springsteen's 'I'm on fire' uit de speakers...

Het wacht virus

Het is 2014 en ik ben werkeloos. De maanden ervoor heb ik me kapot gewerkt om de baan als jobcoach die ik had te behouden. Mijn senior collega die me moest beoordelen gaf groen licht, de leidinggevende kiest toch voor rood. Drie maanden heb ik nodig om van deze klap...

Alles is (zelf)liefde

In mijn eigen zoektocht en die van de mensen die ik begeleid komt het steeds als een rode draad terug: zelfliefde. Een groot cliché; ‘alleen als je van jezelf kunt houden kun je dit ook van een ander.’ Toch is het niet voor niets een cliché en voelt meer zelfliefde...

Moet ik dit nu echt doen?

Altijd heb ik geloofd dat ik net zoveel – of misschien wel meer- leer van mijn cliënten. Laatst bemerkte ik hier weer een heel duidelijk voorbeeld van. Iemand vertelde mij over het ‘geheugensteuntje’ wat ze gebruikte uit voorgaande therapie ‘moet ik dit nu écht doen?’...

Ik ben alcoholist

Al mijn hele leven hebben drank en ik een haat-liefde verhouding. Dit begon al in de puberteit waar ik onder het dak van ons gezellige, warme jaren dertig huis, genoot van mijn eerste drankjes, terwijl de klanken van Bruce Springsteen's 'I'm on fire' uit de speakers...

Alles is (zelf)liefde

In mijn eigen zoektocht en die van de mensen die ik begeleid komt het steeds als een rode draad terug: zelfliefde. Een groot cliché; ‘alleen als je van jezelf kunt houden kun je dit ook van een ander.’ Toch is het niet voor niets een cliché en voelt meer zelfliefde...

Het wacht virus

Het is 2014 en ik ben werkeloos. De maanden ervoor heb ik me kapot gewerkt om de baan als jobcoach die ik had te behouden. Mijn senior collega die me moest beoordelen gaf groen licht, de leidinggevende kiest toch voor rood. Drie maanden heb ik nodig om van deze klap...

Wat ‘Prince of Persia’​ me leerde over strijden

Het is 1992, ik zit achter onze 386 PC bij mijn ouders thuis. Mijn broertje Freek en ik spelen ´Prince of Persia´; een spel meegebracht op floppydisks door mijn vader. Het spel komt uit 1989 en heeft een voor die tijd mooie en spannende uitstraling. We gaan snel door...

Pijn=Fijn

Het is een mooie zomerdag en je bent zeven jaar oud. Hijgend ren je -zonder te kijken - de straat over, keihard achter een bal aan die door een van je vriendjes richting doel geschopt is. Je mist net een losliggend stuk steen en gaat onderuit. Onmiddellijk bereikt een...