+31 (0)79 207 0020 info@boboffereins.nl

Al vroeg in ons leven, worden er allerlei fundamenten gelegd voor het gedrag en gevoel, wat we later als volwassenen vertonen. In vele opzichten is er weinig veranderd in de manier waarop we reageren. Wel hebben we een grotere gereedschapskist aan strategieën, dus is dit gedrag en gevoel bij volwassenen veel minder puur en minder goed te herkennen of duiden dan bij kinderen. Als kind word je kwaad en uitte je dit wellicht door te schreeuwen, huilen of fysiek driftig te worden. Dit herken je misschien nu weer, als je zelf kinderen hebt die jong zijn. In het gedrag en gevoel van kinderen zijn verdriet, woede en pijn nog aanwezig in de puurste vorm. Dit veranderd echter, vanaf een jaar of 6-7, wanneer je als kind een ego begint te ontwikkelen. Een ego, waar helemaal niets mis mee is overigens. Het zorgt voor een natuurlijke grens en het vormt bouwstenen voor jouw normen & waarden in het leven. Een nadeel van dit ego, is dat het heel gevoelig is voor erkenning van anderen en met alles wat je in je hebt probeert om afwijzing van anderen te voorkomen.

Dit vaak onbewuste fenomeen begint in relatie tot je ouders of opvoeders. Er wordt je al vroeg geleerd, dat boos zijn niet mag en dat verdriet er niet mag zijn, ‘want je bent toch een grote meid of knul?’ Daarnaast doet voorbeeld volgen, in een periode waarin je enorm tegen deze opvoeders opkijkt. Opvoeders die niet altijd zelf het beste voorbeeld geven en op hun beurt weer aangeleerd gedrag hebben meegekregen van hun ouders of opvoeders. Vele ouders willen vermijden dat ze kwetsbaar zijn of fouten maken. Iets wat je als kind dus gaat zien, als iets ‘slechts.’ Verslavingsdeskundige Jan Geurtz, schreef een boek over opvoeden en deelt hierin de effecten van de manier van opvoeden, zoals de focus die we leggen op straffen in plaats van belonen. Een van de voorbeelden in zijn boek ‘Einde van de opvoeding’ is om je kind vooral te laten weten wat het wel mag, in plaats van steeds te benadrukken wat er allemaal NIET mag.

Het effect op de vorming van dit ego en de patronen uit je jeugd, fascineerde mij altijd al enorm. Zeker na het lezen van de boeken van Geurtz en mijn recente openbaring in het lezen van Hannah Cuppen’s liefdesbang, leggen pijnlijk mijn bewuste onbekwaamheid op het gebied van (liefdes)relaties bloot. Herin heb ik jaren geloofd, dat pijn vermeden moet worden en je vooral niet stil moet staan bij dit soort patronen. Zo stortte ik me elke keer weer, vol overgave in een nieuwe liefdesrelatie die vervolgens weer stukliep. Dit met een gemene deler, mijzelf. Niet al te lang geleden, kwam ik er achter dat men het meest lijdt, omdat we dit lijden proberen te voorkomen en het gevoel hebben dat we altijd gelukkig horen te zijn. Ook proberen we juist weg te bewegen van de pijn, die ons dichterbij de oplossing kan brengen. Zo ontdekte ik pijn die ik al jaren met me mee zeulde en leer ik met steeds meer compassie gaan kijken naar mijn 7-jarige zelf. Ik wilde die niets liever dan aandacht en erkenning ontvangen en zat vol met liefde en levensenergie. Om die reden wil ik mezelf nu voorstander noemen van het motto ‘ga naar de pijn.’
Er zijn namelijk – gelukkig – oplossingen. Ook is bewust onbekwaam zijn, een van de eerste stappen in jezelf bekwaam maken op dit gebied. Om die reden wil ik jullie behalve deze twee literatuurtips die mijn leven ten goede hebben veranderd, nog twee praktische tips geven die mij nog dagelijks, enorm helpen.

Het is 2014 en ik ben werkzoekend. De maanden ervoor heb ik me kapot gewerkt om de baan als jobcoach die ik had te behouden. Mijn senior collega die me moest beoordelen gaf groen licht, de leidinggevende kiest toch voor rood. Drie maanden heb ik nodig om van deze klap en de klap van het stoppen van mijn relatie te boven te komen. Dan zet ik weer koers voor een nieuwe baan. Na wat netwerkborrels en bijeenkomsten word ik gescout voor een tof bedrijf. Een precies kloppende communicatiefunctie, ideale uren en een mooi salaris. Het bedrijf moet allen nog even de geldzaken regelen. En wat doe ik? IK wacht. Een tijdje later hebben we weer contact en er blijft dat de geldzaken niet rondkomen. Of ik in plaats van dit mooie salaris ook genoegen wil nemen met het minimumloon. Het is een buitenkans dus na veel denken besluit ik het te doen. Alleen ze moeten nog even de verdere geldzaken rondmaken. En wat doe ik? Ik wacht.

“De wachtstand of misschien wel aangeleerde hulpeloosheid”
Dit is ongetwijfeld herkenbaar voor velen, er wordt ons iets moois beloofd en wat doen we? We wachten. De mensheid is al vele malen onderzocht op dit thema. Onderzoeken van de Amerikaanse psycholoog Carl Rogers toonde al in de jaren ’70 aan dat wanneer mensen geen vooruitzicht hebben ze precies doen wat er van ze verwacht wordt, wachten. Om die reden doet dit onderzoek en de verdere gevolgen van het #Coronavirus me denken aan dit fenomeen. Want wat ben jij ongetwijfeld op dit moment aan het doen? Wachten tot het beter wordt, je situatie veranderd, tot je uitsluitsel krijgt van je werkgever of van de overheid over je uitkering. Of je nog op vakantie kan, of je bruiloft doorgaat en zo voorts. We komen allemaal in de wachtstand en misschien zoals sommigen wel in de stand van aangeleerde hulpeloosheid. Hoewel dat weer een ander onderzoek is :-).

Zo voorkom je het wacht-virus
Lieve Nederlander zet een stip op de horizon. Waar wil jij op wachten en wat ga je doen? Hoe kan je daarin je wachttijd nu vullen? Voor wie kan je er zijn naast jezelf of hoe kan je creatief worden en buiten-je-doos denken? Zo ga jij tijdens het wachten de dingen doen die voor jou goed voelen en waar jij goed in bent. Zo voorkom je dat er naast het gevaar van dit verschrikkelijke #Coronavirus, geen anders virus in je aan wordt gewakkerd, het wacht-virus. Hieronder drie tips om je erbij te helpen die mij in de praktijk op koers houden.

Maak de balans op
Zelf ben ik niet gezegend met het grootste financiële inzicht, dit al vanaf jonge leeftijd. Om die reden nam ik toen ik begon met ondernemen direct een accountant in de arm. John heeft zijn geld dubbel en dwars opgeleverd door me gedurende mijn groei in het ondernemen, geldwijsheden bij te brengen. De een heeft dit nu in deze tijd goed geregeld, de ander staat voor verassingen of je nu ZZP’er bent of in loondienst werkt. Mijn advies is dan ook: maak de balans op. Het klinkt misschien betuttelend maar ga er eens even rustig goed voor zitten. Ga precies kijken wat er in- en uitgaat, waar je op kunt bezuinigen en waar je meer inkomsten kan generen. Wat heb je absoluut nodig en wat kan je opzeggen? Ook zijn er zowel online als offline (accountants) toepassingen beschikbaar die je verder helpen met dit fenomeen. Dit kan je wellicht helpen, in mijn geval heeft zijn advies mij enorm veel opgeleverd.

Zet je trots opzij
Je bent ongetwijfeld heel trots en wilt het allemaal zelf oplossen. Dit heb ik ook even gedacht tot ik allerlei goedbedoelde adviezen kreeg over het bezuinigen, aanvragen van bijzondere bijstand en andere regelingen. Als er meerdere mensen in je omgeving hulp op adviezen aanbieden, zet je trots opzij. Durf ze te laten meedenken, vraag uitstel van betaling aan waar het kan –(praktijk)-huur, hypotheken, enzovoorts. Daarnaast als je -nog sociaal- huurt kun je zelfs kijken wat je terug kunt krijgen. Binnen deze toeslagen vallen veel anderen regelingen en als je huiverig bent hierover net als ik kun je het in ieder geval over 2019 met terugwerkende kracht doen.

Neem een doel voor ogen
Zoals mijn blog stelt, we gaan wachten. Neem een doel voor ogen waar je naartoe werkt. Het kan zijn dat je je kind op een bepaald niveau wilt houden of krijgen, het kan zijn dat je thuis taken wilt doen of het kan zijn dat je dat boek of die online training eindelijk eens start of afmaakt. Ga door waarmee je bezig wilt en kunt zijn en vergeet het wachten. Wat is je huidige situatie en wat is gewenste situatie? Waar wil je naartoe werken en wanneer ben je daarin tevreden? Stop met wachten, begin met beginnen!

Over de schrijver
Bob Offereins is zelfstandig integratief (business)coach, counselor en trainer en faciliteert ‘een goed gesprek met jezelf en anderen.’ Hij werkt zowel met zijn Social Enterprise www.beginmetbeginnen.nl voor het onderwijs en de jeugdhulpverlening als voor particulieren en het bedrijfsleven met BOB. Meer weten? www.boboffereins.nl